Günler:
1- Pazar: Farsça,
2- Pazartesi: Pazar-ertesi, Farsça,
3- Salı: Farsça,
4- Çarşamba: Kürtçe,
5- Perşembe: Kürtçe,
6- Cuma: Arapça,
7- Cumartesi: Arapça Cuma-ertesi,
8- Hafta: Yedi sayısı, İrani dillerden.

Aylar ve Zamanlar:
1- Ocak: “Oçak” (ateş yakılan yer, ev yuva),
2- Şubat: Aramice,
3- Mart: Latince,
4- Nisan:Aramice/İbranice,
5- Mayıs: Latince,
6- Haziran: Aramice,
7- Temmuz: Sümerce/İbranice,
8- Agustos: Latince,
9- Eylül:Aramice,
10- Ekim: Türkçe “ekme” Tarlaların sürülüp ekildiği ay,
11- Kasım: Arapça, eski takvimde sonbaharın ilk günü,
12- Aralık: Türkçe'deki “aralık” sözünden geliyor. Tartışılır.

13- Mevsim: Arapça,
14- Sene: Arapça,
15- Saat: Arapça,
16- Sabah: Arapça,
17- Şafak: Arapça,
18- Takvim: Arapça,
19- Dakika: Arapça,
20- Devir: Arapça,
21- İklim: Yunanca,
22- Bahar: Kürtçe.

Günleri, ayları, mevsimleri, kısaca zaman birimleri olmayan dünyadaki tek dil = Türkçe

Renkler:
1- Siyah: Farsça,
2- Kahverengi: Anlamı açık,
3- Gri: Fransızca,
4- Kurşuni: Kürtçe
5- Kırmızı: "Kırmıs" Arapça olabilir. Böcek ismi,
6- Bordo: Bordeaux; Fransa'da bir şehir,
7- Turuncu: meyve renginden; Turunc-u,
8- Pembe: Farsça, Kürtçe,
9- Yeşil: Türkçe'deki "yas" (diri) sözcügünden geliyor. Tartışılır,
10- Turkuaz: "Turkuaz" taşının rengi: Fransızca,
11- Mavi: Arapça ,
12- Lacivert: Farsça,
13- Yavruağzı: kuş yavrularının ağız rengi,
14- Menekçe: Kürtçe; Binevşî,
15- Mor: Arapça,
16- Leylak: Çiçek rengi; Arapça,
17- Bej: Fransızca,
18- Kara: Diğer dillerde o kadar çok anlamı var, en iyisi hiç bulaşmamak,
19- Kaki: Kürtçe,
20- Eflatun: Arapça,
21- Sarı: İrani dillerden,
22- Kestanerengi: Yunanca; Kastano.

Aile, fert, evlilik vb. alanla ilgili bazı yabancı kökenli kelimeler:
Amca: Arapça,
Avrat: Arapça,
Baba: Farsça,
Bebek: Arapça,
Çoban: Kürtçe
Dadı: Arapça,
Damat: Farsça,
Dayı: Arapça,
Düşman; Kürtçe
Erkek: Arapça,
Evlat: Arapça,
Evlilik: Arapça,
Fert: Arapça,
Gerdek: Farsça,
Hala: Arapça,
Hamile: Arapça,
Kız: Kürtçe,
Nesil: Arapça,
Peder: Farsça,
Teyze: Farsça,
Valide: Arapça,
Zevce: Arapça,

Devam ediyoruz:

Çiçek: Farsça (Çeçek),
Nebat: Arapça,
Sebz: Farsça; yeşil anlamında,
Hububat: Arapça,
Bakla: Arapça,
Bakliyat: Arapça,
Baklava: Kürtçe; Peqlewe (Pel: Yaprak, Keva: Yufka)
Gül: Kürtçe,
Müge: Fransızca; Muguet,
Menekçe: Kürtçe,
Sümbül: Kürtçe,
Glayöl: Fransız-İngilizce,
İsot: Kürtçe,
Lale: Farsça,
Kakûle: Arapça,
Zencefil: Arapça; Zencebil,
Tarçın: Kürtçe,
Domates: Meksika yerlilerinin dilinden,
Çay: Çince,
Kahve: Arapça,
Şeker: Hint-Avrupa dillerinden,
Reyhan: Arapça-Farsça,
Turunç: Farsça,
Portakal-Mandalin: Hint-Avrupa dillerinden,
Narenc-Narenciye: Arapça,
Greyfurt: İng; Grape-fruit,
Brokoli: İtalyanca,
Şebboy: Farsça (Şeb: Gece kelimesinden mülhem),
Kaktüs: Amerika yerli dilinden,
Safran: Farsça,
Nişasta: Farsça,
Limon: Hint-Avrupa dilleri’nden,
Kivi: Avustralya yerli dili,
Avokado: Güney Amerika yerli dili,
Gonca: Farsça,
Şeftali: Farsça (Şeftalû),
Gülnar: Farsça; Nar çiçeği anlamında,
Zeytin: Arapça; Zeytûn,
Ve daha onlarcası yabancı.

Yunanca’dan Türkçeye geçmiş olan Meyve, Sebze ve Bitki isimleri:

Açelya Azalea,
Akasya Akakía
Ananas Ananas,
Anemon Anemonis,
Bamya Bamia,
Barbunya Barbunia,
Biber Piperi,
Bulgur Bligouri,
Fasulye Fasoulia,
Fulya Fulia,
Ispanak Spanaki,
Karanfil Karafilli,
Kayısı Kaisi,
Kestane Kastano,
Kiraz Kerasi,
Krizantem Krisantemi,
Köknar Kukunari,
Lahana Lahano,
Limon Lemoni, Hint Avrupa dilinden
Mandalina Mandarini,
Manolya Manolia,
Mantar Manitari,
Marul Maruli,
Maydanoz Maidanos,
Muşmula Mousmoula,
Ökaliptus Ev-Kalips,
Papatya Papadia,
Patates Patates,
Pırasa Praso, Hint Avrupa dilinden
Portakal Portokali,
Yasemin Yasemi,


Hayvan isimleri:

Akbaba: Farsça-Arapça: Uqab,
Akbın: Ermenice,
Akreb: Arapça,
Beygir: Farsça-Kürtçe: Bergir,
Boğa: Mançuca - Güney Amerika yerli dili,
Bülbül: Farsça/ar.-kd,
Çakal: Farsça,
Camus: Arapça,
Canavar: Farsça,
Ceylan: Moğolca,
Civciv: Farsça,
Ejder: Farsça,
Engerek: Yunanca,
Fâre: Arapça,
Fil: Arapça,
Folluk: Yunanca,
Gazel: Arapça,
Gergedan: Farsça,
Guguk: Sanskritce,
Hámsi: Yunanca,
Hayvan: Arapça,
Horoz: Farsça,
İnek: Sanksritce,
Jaguar: Güney Amerika yerli dilinde “Orman’ın Hayâleti” anlamında,
Kanarya: İspanyolca,
Kancık: Latince,
Katır: Pehlevice,
Kaz: Farsça,
Kedi: Rumca ve Hint-Avrupa dillerinden,
Kertenkele: Farsça,
Krokodil: Yunanca,
Kukumav: Yunanca; Koukouváyi,
Kuğu: Farsça,
Kumru: Arapça/Farsça.-kd,
Leylek: Arapça,
Orangutan: Malayca,
Manda: Sanskritce,
Maymun: Yunanca,
Meral: Moğolca,
Öküz: Hint-Avrupa dillerinden,
Papağan: Latin Amerika yerli dilleri,
Piton: Keçuvaca,
Şahin: Farsça,
Salyangoz: Rumca/Yunanca,
Sansar: Sanskritce,
Timsah: Arapça,
Zürafa: Arapça,
Balık isimlerinin hepsi: Yunanca,

Yemek-tatlı-içki isimleri:

Cacık: Ermenice
Çerez: Rumca
Çorba; Farsça; Zırbe (Sarmısak çorbası anlamında),
Yahnî: Farsça,
Lahmacun : Arapça,
Kebab: Arapça,
Biryan-Büryan (Püryan): Farsça; Kebab, pişmiş et anlamında,
Lokum: Arapça,
Peş Melba: Fr; Pêche Maelba (Melba Şeftalisi anlamında, Avusturya’daki Maelba düşesine ithaf edileb şeftalili bir tatlı),
Lalanga: Yunanca; Lalaga (Kızartma anlamında),
Nuriye: Arapça,
Şŭbiyet: Arapça,
Makarna: İtalyanca Makaroni,
Spagetti: İtalyanca,
Pizza: İtalyanca,
Pasta: İtalyanca,
Hamburger; İng-Alm,
Bira: İtalyanca,
Şarab: Kürtçe,
Konyak: Fransızca,
Whisky: İngilizce,
Keşkül: Farsça (dilenci kabı anlamında),
Milföy (Mille-feuilles): Fr (Bin yaprak, bin tabaka anlamında),
Şerbet: Kürtçe,
Şurub: Kürtçe,
Şıra (Şire): Kürtçe,
Şirden (Şirdan): Kürtçe,
Likőr (Liqueur Fr, Liquor-Lat),
Krem Karamel: Fr,
Gulaş (Guyaş); Macarca.

*Mesela; Kahvaltı. İspanyol ve Italyan gemiciler sabahları, café u latte kahve ve süt- cafélatte, yani sütlükahve içerlermiş, bu da Türkçeye kahvaltı olarak geçmiş. Yani Kahve altı değil.


En Sık Kullanılan Yunanca-Rumca Malzeme, Eşya ve Alet isimleri:

Anahtar Anahtari,
Balyoz Balios,
Cımbız Tsimpida,
Çengel Tsingeli,
Çember Tsemperi,
Fener Fanari,
Fırın Fournos,
Fincan flitzani,
Fıçı Foutsi,
Fırça Fırtsas,
Gübre Kopria,
Halat Halati,
İskemle İskemle,
Istaka Steka,
Izgara Skara,
Kavanoz Kavanos,
Kerpeten Karfi
Kiler Kelari,
Kilit Klidi
Kiremit Keramidi,
Kova Kouvas,
Kümes Koumesi,
Kutu Kouti,
Lamba Lampa,
Makara Makaras,
Masa Maso,
Mangal Mangali,
Olta Olta,
Pabuç Papoutsi,
Patik Patiki,
Sünger Sfungari,
Semer Samari,
Tuğla Toublo,
Vernik Verniki, ve binlerce böyle kelimeler.


Yunanca isimler:

Açelya Azalea,
Akasya (Yeniden doğuş),
Ata-Athan (Ölümsüz),
Bora Bora,
Defne (Bir ağaç),
Delfin (Yunus balığı),
Demet Demati,
Dilara Diara
Eda (Jenerasyon),
Eflatun (Açık mor),
Esmerelda (Zümrüt),
Elmas (Kıymetli taş),
Fidan (Yeni yetişen körpe ağaç),
Fide: (sebze veya körpe çiçek),
Filiz Filizi,
Fulya (Bir çiçek),
Funda Funda,
İdil (Kır hayatını konu edinen yazı veya şiir),
İlay-İlke (Işık),
Kiraz (Meyve ismi),
Manolya Manolia,
Melinda (Nazik),
Melisa (Bal arısı),
Menderes (Akarsu yataklarının dolanbaçlı kısmı),
Merve-Merme (Parlayan),
Methe (Nazik-İnci),
Papatya Papadia,
Pelin Pelini,
Poyraz (Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar),
Saba (Sebalı),
Selen-Selin (Ay),
Sibel (Kahin-Nasihatcı),
Talya (Neşeli),
Temel (Yapıt için açılan çukur, Dayanak),
Yasemin Yasemi,

ve daha onlarca böyle isimler. Bu isimler Anadoluda en sık kullanılan isimlerdir hemde.


Günlük bazı Yunanca kültürel sözcükler:

Asparagas,
Bre,
Despot,
Efendi,
Faso fiso,
Felek,
Fiske,
Gaf,
Hovarda,
İzmarit,
Kalpazan,
Kaparo,
Karavana,
Katakulli
Kerata,
Külüstür,
Manav,
Namus
Paçavra,
Paydos,
Zevzek.


Şok edici Farsça-Kürtçe kelimeler:

Bari, Çünkü, Eğer, Eyvah, Gerçi, Her, Henüz, Herkes, Hiç, Hemen, Hep, Kâh, Ki, Keşke, Meğer, Meğerki, Naçizane, Ne, Peşin, Parça, Sade, Ta, Ya, Tek.


Şok edici Arapça kelimeler:

Acaba, Ama, Alaka, Asıl, Asla, Aynen, Amma, An, Bazen, Bazı, Bizzat, Cümle, Daima, Dahil, Dair, Defa, Dikkat, Ebediyen, Ekseriyet, Elbet, Ezel, Fakat, Falan, Filan, Fazla, Galiba, Hakikaten, Hakiki, Hâlâ, Hâlbuki, Hâlen, Harbi, Hülasa, İlla, İsim, İstisna, İzah, Kadar, Kelime, Kere, Keza, Külliyen, Lakin, Lütfen, Mesela, Misal, Rağmen, Şey, Tabii, Tamam, Tesadüf, Vallahi, Ve, Vesaire, Yahu, Yani, Zaten,


Tüm dünyada, “ve” kelimesinin karşılığı olmayan, büyük olasılıkla tek dil, Türkçedir. “Ve” Arapça bir kelimedir.

Tüm dünyada, tüm giysi isimleri başka dillerden alınan, büyük olasılıkla tek dil, Türkçedir. Tükçe kökenli giysi isimleri yoktur: atlet, külot, pantolon, fistan, entari, pardüso, ceket, şapka, çorap, mayo, bikini… hepsi başka dillerinden alıntılardır.

Tüm dünyada, “köy” ve “şehir” kelimelerinin karşılığı olmayan, büyük olasılıkla tek dil, Türkçedir. Türkçe’ye yerleşmiş olan bu her iki kelime de, Farsça kelimelerdir. Bunların Türkçe karşılıkları yoktur. Aynı zamanda, “kasaba, kaza, nahiye, il, ilçe” kelimleri de başka dillerden alıntılardır.


Türkçeye giren yabancı sözcükler iş alanlarıyla sıkı bir ilişki içindedir. Bu iş alanları da çağlara göre değişmektedir.

Ekonomi, teknoloji, bilim, spor ve sanatla ile ilgili hemen hemen bütün kelimeler, Avrupa dillerinden alıntıdır. Sonu “-syon, -siyon” ile biten bütün kelimeler Avrupa dillerinden alıntıdırlar: istasyon, enflasyon, organizasyon, develasyon, federasyon, fraksiyon, direksiyon…

Hukuki terimlerin hemen hemen hepsi Arapça’dan alıntıdır: adi, adil, hak, hukuk, hakim, mahkeme, dava, adalet, hapis, ceza, suç, bereat, tazminat, tescil, sicil, kayıt, evrak, itiraz, taciz, tecavüz, katil, katliam, mahküm, müvekkil, red, inkar, kabul, itiraf, yasa, kanun, madde, karar… ve yüzlercesi.

Hangi eşşek yazmışsa bizi de eşşek sanıyor. Türkçe'yi zengin kılan kelime almış olmasıdır derken alttan alta Türkçe'nin kendi kelimeleri olmayan bir dil olduğu propagandasını, hatta Kürtçe'den bile kelime almış olduğunu göstermeye çalışıyor. Yazarı da büyük ihtimalle Kürt.

Lakin; burada yazan kelimelerin Türkçe karşılığı yok değildir, tersine halen diğer Türk lehçelerinde orijinal kelimeler kullanılmakta, yalnızca zaman içinde Türkiye ve Azerbaycan'da Türkçe bazı kelimelerin yerine Arapça, Rumca ve Farsça kelimeler girmiştir bu bir. Fakat burada yazan kelimelerin hiç biri Kürtçe'den geçmemiştir, zira Kürtçe diye bir dil yoktur, burada Kürtçe denen kelimelerin hepsi binlerce yıllık Farsça'dır, zaten Kürtçe'de kökeni bilinmeyen kelime sayısı yalnızca "300" civarındadır, bu iki. Son olarak Arapça, Rumca, Farsça ve hatta Rusça Türkçe'den ciddi biçimde etkilenmiştir, bu dillerdeki Türkçe kelimelerin sayısı bu dillerden Türkçe'ye geçenlerden daha fazladır bu da üç (Arapça istisna olabilir çünkü din dolayısıyla Arapça'dan haddinden fazla kelime alınmıştır).

Leblebitozu yazıyı bir sitede gördüm copy pasteyle taşıdım. Yazarı ben değilim. O yüzden ''eşşek'' sıfatını üzerime alınmıyorum.

Alıntıladığım sitede başlığı farklıydı.'' Türkçe üzerine '' şeklinde bir başlıktı. Ve türkçe mi konuşuyoruz diye bir soruyla başlıyordu.

Başlığı beğenmediğim için değiştirdim. Başlığı değiştirince soruda havada kalıyordu onuda attım.
Kötü bir niyetle değil. Gerçektende farklı dillerden beslenmek kötü birşey değildir düşüncesiyle bu başlığı uygun gördüm.Bugün ingilizcenin içinde bile pek çok fransızca kelime vardır. Yabancı bir dilden kelime almamış hiçbir dil de dünyada yoktur.

Yazının gerçek amacının Türkçe'yi başka dillerden çok fazla kelime almış bir dil olarak göstemeye çalıştığı bellidir.. Bunda da bir sakınca yok. Çünkü;Türkçenin dünyanın en gelişmiş mükemmel dili olduğunu ancak bir ''salak ''iddia edebilir.



Sibiryanın bir ucunda Türk olup olmadığı tartışmalı bir halkın dilindeki bir kelimeyi, anadoluda yaşayanlar tarafından kullanılmadıktan sonra sen onu türkçeye ait kabul etsen kaç yazar?...Türk insanı o kelimeyi kullanacak ki türkçe kabul edesin.



Ha.... kel Hasan

Ha.... Hasan kel ne farkeder?

sonuçta Kürtlerde İrani (aryan) halklardan değil mi? Ha farstan girmiş ha kürtten aynı kapıya çıkar.

Bu konu hakkinda dil bilimcisi sevgili hubbez bize yardimci olabilir diye düsünüyorum.

Zaten copy-paste olduğunun farkındayım. Fakat yazarın iyi niyetli olduğunu falan sanmıyorum. Yabancı dillerden kelime alınması da gayet normaldir tarih sürecinde. Buna da bir itirazım yok. Lakin şu da bir gerçek ki birileri sürekli bu tür yazılar gündeme getirip sürekli Türkler'i aşağılamaya yahut özgüvenlerini düşürmeye çalışıyor. Kahramanlarının olmadığını, tarihi kişiliklerinin Türk olmadığını, sanatçılarının olmadığını, filozoflarının olmadığını ve bu örnekte gördüğümüz gibi dilinin bile kendi kelimeleri olmadığını söylemeye çalışıyor, kimse art niyetli olmadığını bilemeyiz demesin çünkü Türkçe kız, dayı, amca, kara, sarı vb. Türkçe kelimeleri dahi araya katıp (sırf bütün renk ve akrabalık isimlerinin yabancı dillerden olduğunu göstermek amacıyla) birkaç Farsça kelimeyi de Kürtçe diye araya sıkıştırmazdı yapan kişi iyi niyetli olsa. Bu tarz kimseleri iyi tanımakta yarar var, size de gözlerinizi açmanızı tavsiye ederim. Zira içimizde sinsi sinsi ırkçılık ve Türk düşmanlığı yapan tipler var. Atatürk yaşarken bunların yüzde birini bile yapamazlardı, görüyoruz ki güç geçtikçe, kendilerini güçlü, Türkleri zayıf hissettikçe düşmanlıkları gittikçe açık bir hal almaya başladı. Ya biz ya onlar noktasına çok yakınız. Kaybeden biz olmayacağız.

Türkçe zengin ve güzel bir dildir başka dillerden sözcükler alınmasıda Türkiye nin bir zenginliğidir çünkü ermenisi ,rumu ,kürdü çerkezi,arabı,fransızı,ingilizi dee bu topraklarda yaşamış ve kendilerinden bir kaç sözcük bırakmışsa bunları dilimize katmışlarsa bence bir sakıncası yok yinede ben öz türkçe sözcükleri daha çok severim bir ara bu konuda Türk Dil Kurumu çalışmalar yapmış sonradan bazı bağnazlarca durdurulmuş dilimiz bozuluyor elden gidiyor feryatlarıyla.. Anneme göre bundan kırk yıl önce daha çok öz türkçe sözcük varmış dilimizde..
Türkçe kendi içinde başlı başına zengin güzel,özgün ve konuşulası bir dildir bunun tersini söyleyenler kötü niyetli kişilerdir bencede.

Benim pencerelerdeki ağlar arasındaki canlı anında mesaj sistemi bayağı işe yarıyor.